زندگی نامه هنری سیریانی
هنری
سیریانی «Henri Ciriani» معمار معروف فرانسوی پرویی تبار در سال ۱۹۳۶
میلادی چشم به جهان گشود. وی تحصیلات متوسطه خود را در شهر پرو گذرانده و
در سال ۱۹۶۰ از رشته معماری فارغ التحصیل شد.
اولین تجارب حرفه ای وی از سال های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ با بازسازی و توسعه خانه
های تک واحدی آغاز شد که بیشتر تحت تاثیر گرایشات کلاسیکی از جنبش مدرن
بود. سیریانی در سال ۱۹۶۴ با یک بورس آموزشی به پاریس رفت و تا آخر عمر در آنجا زندگی کرد.
۱۰ سال اول بودنش در پاریس در همکاری با دفاتر مختلف و پرداختن به مسابقات
و رقابت های معماری خلاصه می شود سیریانی در این دوران سعی می کند که
مفاهیم زیباشناختی مدل پاپ را از روند کلاسیک جنبش مدرن آزاد سازد که
فرودگاه لوکزامبورگ و ساختمان شهرداری آمستردام در سال ۱۹۶۷ از آن نمونه
اند. وی در سال ۱۹۷۶ دفتر شخصی خویش را افتتاح می کند. در سال ۱۹۷۱-۱۹۷۲ با
همکاری شرکت «AUA» در رقابت بزرگی برای طراحی ۷۰۰۰ واحد مسکونی در منطقه
ای در حوالی شهر «Evry» شرکت کردند. پروژه مورد نظر در قالب برج هایی در ۲۰
طبقه، با سازه ای سنگین و متصل به هم و رمپ های بزرگی در طول سایت طراحی
شد. ایده مهمی که سیریانی در این ساختمان ها به کار برده بود استفاده از
تراس های پله پله ای بودند که سراسر نما را می پوشاندند. از دیگر پروژه های
دفتر وی می توان به مجتمع مسکونی در «Noisy» به سال ۸۱-۸۰ و دیگری در
«Saint Denis» به سال ۱۹۸۲ و مهد کودکی در «Torcy» که در سال ۱۹۸۹ ساخته
شد، اشاره کرد.
سیریانی معماری تجسمی را بیان می کند، فضاهای هندسی که خودشان را از حکم
روند مدرن کلاسیکال آزاد می کنند و اینها در عرف عمومی گسترش بیشتری پیدا
کردند.
سیریانی پیش از این، به عنوان یک معمار جوان در پرو مشغول به کار شد و در ارزیابی جامع در مورد ساختار شهر در حرفه خود مشهور شد.
سیریانی هنوزبرای مدت زیادی به دنبال یک ساختار مناسب می گردد، به منظور
اینکه به شهر یک شخصیت دوباره بدهد و بالاخره با توجه به ساختار شهری، به
سازه های مستحکم تمایل پیدا کرد. این افکار اولیه در سال ۱۹۷۵- ۱۹۸۰
درمجتمع مسکونیNoisy ۲ in Marne la Vallée به مرحله عمل رسانده شده است؛
مانیفیستی کمونیسم از یک شیوه ساختمان سازی، که متقابلا رابطه ای با
تیپولوژی عرفی ندارد، ولی در استمرار نهضت مدرن بوده و فضاهای باز را بیشتر
ترجیح می دهد.
سیریانی خواهان حفظ شرایط توسعه یافته در ساختار اجتماعی شهر می باشد و
بنای یادمانی Monumentalisierung را به منظور ارائه ثبات، استحکام و پویایی
به محوطه مجتمع های مسکونی جدید در نظر گرفته است. وی می خواهد ساختار را
بشکند و زندگی را به طور بنیادی آغاز کند. سیریانی تلاش هایش را در تاثیرات
جزیی متمرکز نمی کند و با دیدی همه جانبه به مسائل و ویژگی های یک پروژه
می نگرد.
معماری به عنوان اجتماعيترين هنر بشري با فضای اطراف انسان مرتبط است. حضور فضا، بنا و شهر از گذشته تا امروز و در آينده، لحظهاي از زندگي روزمره آدميان غايب نبوده و نخواهد بود. شهرها پر از ساختمانهایی هستند که با استفاده از هنر و مهارتهای علمی و ریاضی طراحی شدهاند. این مهارتها در ترکیب با هم عناصر زیباییشناسی نامیده میشوند. اصول زیباییشناسی برگرفته از هنر، علم و ریاضیات در طراحی معماری مورد استفاده قرار میگیرند، مثل کاربرد خط، شکل، فضا، نور و رنگ برای ايجاد یک الگو، توازن، ریتم، کنتراست و وحدت. این عناصر در کنار هم به معماران اجازه میدهند تا ساختمانهای زیبا و مفید خلق کنند. به بیان بهتر، اصول زیباییشناسی به اضافه جنبههای ساختاری به ساختن یک ساختمان موفق کمک میکند